Het leed dat binnenspeeltuin heet - Succesmoeders.nl
16149
post-template-default,single,single-post,postid-16149,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,columns-4,qode-theme-ver-16.8,qode-theme-bridge

Het leed dat binnenspeeltuin heet

Het leed dat binnenspeeltuin heet

Het leed dat binnenspeeltuin heet…

Het is herfstvakantie en buiten is het sombertjes en fris.Vanmiddag komen er twee vriendjes spelen en ik vraag: Wat zullen we gaan doen vanmiddag… koekjes bakken, naar de (buiten) speeltuin… ? Ik wil zo graag weer eens naar de binnenspeeltuin mama…. Slik denk ik, een sombere herfstvakantiemiddag in een binnenspeeltuin staat garant voor een overvol hok vol veel geluid producerende kids.

Ok zeg ik, net iets te snel…!

En daar zit ik nu, zoveel mogelijk in een hoekje (daar was gelukkig nog 1 plaatsje vrij) en ik probeer mijn aandacht te richten op het schrijven van deze blog. Als ik opkijk zie ik van alles:
spelende kinderen, springende kinderen, lachende kinderen, veel patat etende kinderen, kinderen in hemdjes en met blote bovenlijven, kinderen met rode wangen en kinderen die plezier hebben.

Ik zie en hoor ook:
moeders die hun best doen een gesprek te voeren met elkaar, moeders die wat geïrriteerd zijn naar de kinderen, moeders aan tafels vol half leeggegeten bakjes patat/chips/cakejes of taart. Ik hoor gegil, gehuil en geschreeuw. Af en toe zie ik een moeder die mee springt of mee speelt op een speelkussen.

Ik zie een restaurant vol met eigenlijk maar 3 dingen:
heel veel kleur (de ene komt nog feller op je af dan de ander), heel veel suiker en heel veel vet!

Ik kom ook een boze moeder tegen die op haar arm een kind draagt met een bebloede enkel. Het arme meisje is al twee keer geraakt door rondrijdende paardjes met kinderen erop die niet uitweken. Ze wil de manager spreken, want dit kan toch niet… het is veel te druk voor die paardjes.

En ik… ik snap dat kinderen hier van genieten, ik snap dat het natuurlijk heerlijk is dat ze lekker kunnen bewegen, ik snap dat klimmen op dat hoge speelding spannend en stoer is, echt ik snap het… daarom ben ik ook hier.

Maar dit kost mij zoveel energie. Al die geluiden, al die prikkels, al die drukte.. En ik weet dat het voor veel kinderen ook eigenlijk too much is (in het bos of in een buitenspeeltuin, op het strand of op een sportveld hoor ik nooit zoveel huilende kinderen)!

Kan het niet anders denk ik dan?

Mijn ideale binnenspeeltuin ziet er als volgt uit:

  • De speelruimte is afgewerkt met geluiddempende materialen.
  • Er worden een max. aantal kinderen toegelaten en het liefst speciale (mid)dagen waar het aantal kinderen dat mag komen spelen nog twee keer zo laag ligt (en ik snap dat de entreeprijs dan omhoog moet).
  • Er wordt in het restaurant veelal verantwoord lekkers verkocht (en geen speelgoed naast het snoep en ijs) zodat het heel logisch is om fruit te snacken en een broodje te eten als lunch.
  • Het personeel controleert regelmatig of het er nog netjes uitziet (in speelruimte en op toilet) en het spelen goed gaat (nee ze hoeven geen bewakers te worden of oppassers, maar enig toezicht lijkt mij nuttig).
  • Er is voor ouders ook een plek waar ze enigszins rustig kunnen zitten (verlaagd plafond, deels afgezet oid), maar waar de kinderen wel makkelijk naar ze toe kunnen komen en waar bijv schermpjes hangen waar je de speelruimte kunt bekijken.
  • Er een geluidsarme ruimte waar kinderen kunnen bijkomen en waar het dus stil moet zijn (liefst met begeleiding), ik denk aan een soort snoezelruimte (zachte verlichting en rustig muziekje).
  • Leren ouders hun kinderen naar hen toe te komen als ze iets willen zeggen of vragen ipv de hele speelhal door te schreeuwen.

    En ja, ouders geven dan ook het goede voorbeeld.



Wie is er voor? Wie komt er in mijn ideale binnenspeeltuin spelen?
Er is plek voor iedereen, maar niet iedereen tegelijk. Alle kinderen kunnen fijn spelen, ook hooggevoelige kinderen, autistische kinderen, kinderen die extra gevoelig zijn voor prikkels, ouders die wel willen genieten van blij-spelende kids maar niet zelf hoorndol thuis willen komen.

Ik denk dat er behoefte aan is… ga maar eens een businessplannetje schrijven 😊.
#binnenspeeltuin #hooggevoeligheid #succesmoeders #rust #spelen #plezier #andereideeën

2 Reactie's
  • Marjan Jonkers
    Geplaatst op 14:27h, 28 oktober Beantwoorden

    Mooi beschreven Amanda. Je slaat de spijker op z’n kop. Tegenwoordig draait alles om geld. De binnenspeeltuin moet inkomsten hebben om er te kunnen zijn, maar de consument betaalt het liefst niks. Daar krijg je dit soort toestanden van. Voor niemand echt leuk.
    Misschien heb je wel een gat in de markt gevonden. Je stelt kwaliteit voorop en ik weet zeker dat er veel ouders zijn die daar ook voor zouden kiezen als ze de kans kregen. Ik zou zeggen:go for it

  • Annelies Visser
    Geplaatst op 20:53h, 29 oktober Beantwoorden

    Je hoeft er niet heen. Je kunt ook thuis blijven. Gezellig spelletjes doen met je kinderen of inderdaad naar buiten in het bos.
    En zeg nou zelf:” je zit er toch niet wekelijks? ”
    Die ene keer per jaar dat ik er zit, geniet ik fijn met een vriendinnetje van tijd voor ons zelf.

Geef een reactie