Ik zeg wat ik vind en jij moet luisteren! - Succesmoeders.nl
15660
post-template-default,single,single-post,postid-15660,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,columns-4,qode-theme-ver-16.8,qode-theme-bridge

Ik zeg wat ik vind en jij moet luisteren!

Ik zeg wat ik vind en jij moet luisteren!

Mogelijk denk je bij het lezen van deze titel aan een vrouw die voor zichzelf opkomt. Die een mening heeft en die gewoon uitspreekt, ondanks de mogelijk verschillende meningen van anderen.


Maar nee… daar gaat deze blog niet over.
Deze blog gaat over jouw mening, je trigger, primaire gedachtes/gevoel die je uit naar je kind! Zonder daar bewust mee om te gaan.
Huh.. doen we dat dan? Ja dat doen we, in grote getalen.


Voorbeeld: Je hebt wat minder goed geslapen, een drukke dag gehad op het werk en als je je kind ophaalt bij de oppas/opvang is hij/zij dreinerig. Herkenbaar?


Je kind vraagt steeds je aandacht, trekt aan je been en zet een zeurderig stemmetje op… “mamahaaa…”. Je voelt je geïrriteerd.. dit kun je er niet bij hebben, en roept: “ophouden nu, ik wil je niet meer horen”. Je kind is even stil en begint dan opnieuw…..Herkenbaar?


Nog een voorbeeld: Je kind lijkt wel een favoriet woord te hebben en dat is NEE. De hele dag hoor je niet anders. Wat je ook vraagt of welk voorstel je ook doet de reactie is steevast NEE. Je voelt je frustratie en voor je het weet ben je de hele dag in strijd met je kind en zeg je dingen als: en nu doe je wat ik zeg of…, als je nu niet… dan….. want hij/zij moet toch immers doen wat jij als moeder zegt?

We vergeten iets…
We reageren primair en laten onze eigen behoeftes (rust, meegaand kind, merken dat je kind luistert) de boventoon voeren.
Ik merk vaak dat er een belangrijke vraag niet wordt gesteld. Een vraag aan wie? Een vraag aan jezelf en (afhankelijk van de leeftijd) een vraag aan je kind.

Wat wil je kind echt?! Wat is de achterliggende gedachte achter dit gedrag?

Als je jezelf die vraag stelt dan kom je echt veel verder… Want als het lukt die vraag te beantwoorden en als het lukt je kind te begrijpen en mogelijk te geven wat nodig is (of uit leggen waarom dat nu even niet kan) dan kun je gaan samenwerken, samen spelen, samen bewegen. En echt dat is leuk!

Want is dat dreinerige kind dat je ophaalt bij de oppas niet ook gewoon moe? Of heeft het je gemist en wil het daarom je aandacht? Is hij misschien niet lekker of heeft hij trek? Zit hij vol met prikkels na een drukke dag en uit hij dat op deze manier. Wil hij gewoon even graag je onverdeelde aandacht.. gewoon zomaar.. omdat een kind dat wil en mag vragen aan zijn moeder!


En dat NEE gedrag.. is je kind daarmee expres vervelend en je aan het uitproberen? Of is het zo dat je kind net heeft ontdekt dat het een eigen mening heeft en daarmee dingen naar zijn hand kan zetten? En is het dan niet heel logisch om dat steeds opnieuw uit te proberen? Zou het ook heel goed kunnen zijn dat je kind zijn persoonlijkheid aan het vormen is? Hmmm.. dat wetende kun je mogelijk anders reageren op NEE.


Wil je opvoeden leuker maken, makkelijker en meer ontspannen voor iedereen????
Kijk dan voorbij het gedrag en zoek naar de behoeftes van je kind. Dan kun je de ene keer daarop aansluiten, de andere keer uitleggen waarom je dat niet doet, een volgende keer er een grap bij maken en weer een volgende keer wat extra tijd incalculeren zodat je makkelijk kunt dealen met het tegensputteren van je kind.


Veel plezier… geniet ervan samen!


Amanda van Stam – Succesmoeders.nl



Geen reactie's

Geef een reactie