Op pad met nukkige peuter - Succesmoeders.nl
15815
post-template-default,single,single-post,postid-15815,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,columns-4,qode-theme-ver-16.8,qode-theme-bridge

Op pad met nukkige peuter

Succesmoeders Op pad met nukkige peuter

Op pad met nukkige peuter

“Amanda als mama”

Op pad met nukkige peuter

Samen met dochter van net 3 jaar ging ik, met het vliegtuig, naar mijn beste vriendin en haar 2 kinderen in Zurich. En dat was een hele belevenis!

Voor de kleine meid de eerste keer vliegen, dus dat maakte het voor mama een beetje extra spannend. Vooraf had ik met haar natuurlijk gesproken over ons avontuur. En hoewel ik er steeds enthousiast over sprak was ze niet onverdeeld opgetogen. Ze kreeg een week voor vertrek voor haar verjaardag een mooie trolley met lieveheersbeestje en het pakken van die koffer was al een dingetje. Nee, dit hoefde niet mee, dat ook niet en dat ook niet… Ok, dacht ik, ik ben benieuwd hoe het zal gaan. Vliegen vond ze ook maar niks, ‘ik ben bang mama’ zei ze. Eenmaal op Schiphol hobbelde ze natuurlijk braaf mee en onze stop bij Starbucks was een goede start, want de chocolaatjes daar zijn net zo lekker als de koffie…

Gelukkig mochten we overal tussendoor piepen, want op stap met peuter en buggy maakt dat je op een luchthaven meestal voorrang krijgt. Blijkbaar snappen ze dat niemand blij wordt van een jengelende peuter in een lange rij.

Eenmaal in het vliegtuig wilde ze vooral graag filmpjes kijken op mijn mobiel (ik had haar beloofd dat als we eenmaal zouden vliegen ze ‘de Kleine Prinses’ mocht kijken). En omdat ze niet goed uit het raampje kon kijken (er waren geen kussentjes voor kinderen verkrijgbaar) was het opstijgen voor haar meer de aanloop naar zo snel mogelijk filmpjes kijken ipv het genieten van het opstijgen en kijken naar de kleiner wordende huizen en auto’s. Ik gebruik voor het offline filmpjes kijken trouwens een hele fijne app, zie de tips onderaan. Echt super handig!
De vliegreis ging verder prima… ze kreeg wat lekkers, kleurtjes en mama’s mobiel dus dan is die 5 kwartier zo voorbij.

Eenmaal in Zurich moesten we nog 2 treinen en een bus pakken om op de plaats van bestemming te komen. Ook dat ging prima want mijn vriendin was naar het vliegveld gekomen om ons op te halen en samen verder te reizen. Ik had mijn dochter ingeprent dat ze bij mij moest blijven en dat deed ze keurig. Had haar trouwens wel een SOS bandje om gedaan… je weet nooit.

Onze peuter haar humeur bleef wat grillig. Maar ja, zo’n reisdag is ook pittig, alles is nieuw en anders dus dat is te begrijpen toch? Gelukkig heeft ze een mama met veel geduld, dus ik kon haar steeds alles uitleggen, afleiden of bijsturen.

Die grilligheid bleef ook de dagen erna… Ze reageerde bijna standaard met Nee, als ik vroeg hoe ze iets had gevonden zei ze steeds Stom en hield sterk afstand van mijn vriendin. Zo heeft ze in 4 dagen tijd de naam van mijn vriendin niet uitgesproken. Met de kinderen speelde ze gelukkig graag en dat ging ook heel goed. Ze genoot daar echt van en eigenlijk viel er geen onvertogen woord. Het ‘andere’ speelgoed vond ze prachtig dus in no time stond ze een uur bij de knikkerbaan en was de treinbaan opgezet. Al gauw noemde ze de kinderen haar vrienden.

Op dag 3 ben ik met haar gaan praten…

dat het gezelliger zou zijn als ze minder bozig zou doen en meer zou lachen. Dat mijn vriendin heel veel voor ons deed en zo lief was dat het toch leuk zou zij als wij ook lief en aardig zouden doen tegen haar. Een rustig gesprekje over haar gedrag leek mij een betere oplossing dan bij elke NEE steeds bozig tegen haar zeggen dat ze niet zo bozig moest doen.. toch?

Het leek iets vruchten af te werpen op de laatste dag. Ze was vrolijker, zong een liedje en lachte vaker. We gaven zelfs samen een knuffel bij het afscheid. Ik vond het allemaal best lastig… Natuurlijk begreep mijn vriendin dat dit een peuterfase is en dat mijn dochter blijkbaar in haar gedrag even geen andere keuze had dan koppig en bozig zijn. Maar wat had ik haar ook graag mijn vrolijke, blije, open en gezellige peuter laten zien. Helaas, het ging anders.

Eenmaal weer onderweg naar huis zei ze dat ze papa had gemist en graag weer naar huis wilde. Ook was ze heel blij toen ik vertelde dat de volgende dag haar allerbeste vriendinnetje alweer zou komen spelen.

Papa kreeg in de aankomsthal een hele dikke knuffel

en kus en mocht haar niet meer loslaten (smelt). Eenmaal thuis kreeg haar eigen speelgoed direct alle aandacht en keuvelde ze in alle rust heerlijk een uur lang alleen op het kleed in onze woonkamer. De playmobiel, de doktersset en de treinbaan waren favoriet. Goh dacht ik… ze heeft ook gewoon heimwee gehad misschien.. en dat in combinatie met de fikse koppigheidsfase en een onbekende omgeving maakte haar gedrag.. laten we het uitdagend noemen.

Bij het samen met papa bekijken van de foto’s vertelde ze enthousiast over de dingen die we deden. Ze zei ook dat ze het leuk had gehad en dat ze nog een keer naar Zwitserland wilde… Pfff, dat vond ik heel fijn om te horen!
Vandaag is de dag na onze trip. Ze heeft heerlijk geslapen (deed ze overigens in Zwitserland ook hoor) en kroop om 06.55 u lekker bij ons in bed. Ze stoeide met papa, koos haar eigen boekjes om te lezen, keek vrolijk uit haar ogen en wachtte op de komst van haar goede vriendinnetje. Compleet in goede doen, gezellig en blij.

Hmmm, dit moeten we gewoon vaker oefenen met elkaar. Vaker tripjes maken, vaker wennen aan nieuwe dingen doen. Ok, ok, dit is ook een beetje eigen belang… want wat heb ik genoten van ons 4 dagen tripje. Wat is hele goede vriendschap toch heerlijk. Onvoorwaardelijk je goed voelen, vertrouwd.. leuke dingen doen samen, lachen, wijntje drinken, genieten van de kinderen.. I love it. Dus, ik blader alweer in de agenda….wanneer kunnen we weer naar Zurich? We komen gauw weer hoor allerliefste vriendin… (en dan nemen we papa en het liefst de grote broers ook mee ).

Nog een aantal vlieg-reistips bij reizen met dreumesen en peuters:

  • Doe je kind een SOS armbandje om met de naam en je mobiele nummer erop
  • Gebruik de app: Bobbies Bioscoop om heel makkelijk vooraf filmpjes op je mobiel te zetten die ze offline (dus als je mobiel in vliegtuigstand staat) kunnen kijken
  • Bij reizen met alleen handbagage: ik had een buggy bij mij, daar hing ik middels een sjaaltje de kindertrolley aan, die reed zo makkelijk mee. Ik had er een rugzak bij met mijn spullen. Zo kon ik makkelijk alles vervoeren en kon peuter in de buggy kruipen als dat nodig was. Ook met het reizen in het openbaar vervoer ging dat heel goed
  • Bereid je kind voor op wat gaat komen… al vertel je simpele dingen zoals: in het vliegtuig doe je ook een gordel om net als in de auto, we gaan met het vliegtuig, dan2 keer met de trein en ook nog met een bus, we moeten even in de rij voordat we in het vliegtuig stappen want er gaan ook nog een heleboel andere mensen mee, als we gaan slapen op vakantie dan krijg jij een groot bed.. etc
  • Zorg dat je niet hoeft te haasten, neem overal rustig de tijd voor.. dan geef je je kind ook de tijd om rustig te bekijken wat er allemaal te ontdekken valt op een vliegveld
  • Blijf zelf vooral ontspannen en rustig… ik denk dat dat de belangrijkste tip is! Ja, je zult een paar keer verschrikt om je heen kijken omdat je denkt dat je kind links naast je loopt en dat blijkt rechts te zijn, ja het zweet loopt van je rug als je met kind het vliegtuig inloopt, het is er bloedheet en het is er meestal heel druk zodat je kind bijna een koffer van een ander op zijn/haar hoofd krijgt dan wel een duw of zet, of het gaat steeds zitten op een plek die niet voor jullie is gereserveerd… accepteer dat dat zo gaat en blijf vooral rustig… het komt allemaal goed!

Plezierige reis!

Amanda van Stam
Succesmoeders
amanda@succesmoeders.nl

Geen reactie's

Geef een reactie